Encyklopedia

description Ikarus-Zemun 160P

dodane 12.04.2005, godz. 17:14 przez zdjęcie profilowe użytkownika konjo konjo; zmodyfikowane 8.06.2006, godz. 15:47 przez zdjęcie profilowe użytkownika MQ MQ

Marka Ikarus-Zemun jest bardzo myląca i nie ma nic wspólnego z szeroko znanym węgierskim producentem. Zresztą w roku 1993 wytwórnia zmieniła dla odróżnienia nazwę na Ikarbus, rozciągając ją także na swoje starsze produkty.

Te bardzo oryginalne autobusy są owocem polsko-jugosłowiańskiej współpracy podjętej w 1983 roku. Duże ilości Zemunów pojawiły się w naszym kraju na przełomie lat 80-tych i 90-tych. Ze względu na posiadanie trzech par drzwi, nigdy nie podbiły zakładów komunikacji miejskiej (szczególnym wyjątkiem jest Poznań), a odbiorcą większości składanych egzemplarzy były PKS-y w całym kraju. Pojazdy były montowane i doposażane w Polsce, a najważniejszymi krajowymi akcentami są: silnik WSK Mielec, skrzynia biegów FPS (6-biegowa) i fotele z dermy dobrze znane z różnych modeli Jelczy.

Przegubowce tego typu w zasadzie od początku były niezbyt udaną konstrukcją, do ich najważniejszych wad można zaliczyć wysoką podłogę na całej długości, słabe wykonanie (Zemuny, w przeciwieństwie do węgierskich Ikarusów serii 2xx, są rzadko kierowane do naprawy głównej), złe rozplanowanie wnętrza i układu drzwi oraz głośny i niezbyt mocny silnik.

Ikarusy 160P nigdy nie trafiły do regularnej służby w szczecińsko-polickiej sieci, natomiast sporadycznie jeździły na liniach darmowych obsługiwanych przez PKS Gryfice. Ich pojawienie się w komunikacji miejskiej jest związane z przejęciem w grudniu 1997 roku przewozów pracowniczych Zakładów Chemicznych "Police" przez SPPK. Wtedy też kombinat przekazał nowo powstałej spółce komunikacyjnej swój tabor w skład którego wchodziło pięć Zemunów wyprodukowanych w roku 1989. Autobusy otrzymały numery 744-748 i skierowano je do obsługi połączeń dla pracowników ZChP. Ze względu na fatalny stan techniczny już po dwóch latach zdecydowano o złomowaniu pojazdów 745 i 748 oraz wysłaniu pozostałych trzech na remont do słupskiej Kapeny. Z czasem policka zajezdnia pokusiła się o bardzo sporadyczne wysyłanie jugosłowiańskich Ikarusów do obsługi linii powiatowej i połączeń miejskich, choć w drugim przypadku były to raczej zdarzenia incydentalne. Rok 2002 przyniósł kasację autobusu 747, tak więc na parkingu przy ulicy Fabrycznej pozostały już tylko egzemplarze 744 i 746. Jednym z ostatnich "występów" przedstawiciela tego typu były okolicznościowe przewozy po Policach w ramach obchodów 125-lecia komunikacji w dniu 21 sierpnia 2004 roku. Niedługo potem, wraz z grudniowymi dostawami MAN-ów NG313 i NL283, SPPK postanowiło skasować ostatnie dwa Ikarusy 160P.
na podstawie: Komunikacja miejska w Szczecinie i Policach, IGKM oraz informacji własnych opracował: konjo
Zobacz też: Ikarus 280, SPPK Police

Liczba pojazdów spełniających kryteria: 0
Średni wiek pojazdu: 0,00 lat