Encyklopedia

description Protram 204WrAs

dodane 21.04.2007, godz. 22:33 przez zdjęcie profilowe użytkownika Mario Mario; zmodyfikowane 10.11.2008, godz. 8:04 przez zdjęcie profilowe użytkownika Pepe Pepe

09.11.2008
Dodano informacje na temat prototypu wagonów 204WrAs, a także o przebiegu jazdy i ich eksploatacji we Wrocławiu. Poprawiono drobne błędy interpunkcyjne. zdjęcie profilowe użytkownika Luke_Police Luke_Police
26.02.2008
Dodano informację o eksploatacji tramwajów 204WrAs we Wrocławiu zdjęcie profilowe użytkownika Mario Mario
15.02.2008
Wprowadzono informacje o eksploatacji zdjęcie profilowe użytkownika Pepe Pepe
W 2005 roku firma Protram dostarczyła do MPK Wrocław nowe tramwaje typu 204 WrAs. Były to pierwsze wagony wyprodukowane we Wrocławiu w powojennej historii tego miasta. Ideą tej konstrukcji było zbudowanie tramwaju opartego na znanej rodzinie pojazdów 105N, lecz pozbawionego wszelkich wad innych konstrukcji pochodnych. Wagony typu 204 WrAs mają dość solidny szkielet wykonany z zamkniętych profili stalowych o podwyższonej wytrzymałości, oraz prostą bryłę ułatwiającą codzienną eksploatację i konserwację. Ściany przednia i tylna wykonane są z tworzywa sztucznego. Wygląd zewnętrzny wagonów 204WrAs na pierwszy rzut oka przypomina modernizacje 105NWr. Wizualnie różni się przede wszystkim brakiem charakterystycznych dla 105-tek skosów w dolnej części pudła, a także przykrytymi przez szkielet wózkami jezdnymi.

Rozruch



Tramwaje posiadają 4 silniki asynchroniczne (czyli prądu przemiennego) o mocy 50 kW każdy. Układ rozruchu opracowano w oparciu o tranzystory IGBT sterowane mikroprocesorowo, umożliwia to zwrot energii elektrycznej do sieci trakcyjnej podczas hamowania. Prototypem takiego układu rozruchowego tych tramwajów była eksperymentalna konstrukcja napędu wprowadzona w odmiennie zmodernizowanym składzie 105Na o numerach taborowych 2474+2475. Był to wówczas jedyny wrocławski skład 105-tek z asynchronicznymi silnikami trakcyjnymi i układem rozruchowym umożliwiającym rekuperację energii elektrycznej, toteż jego typ określono jako 105NWrMp (lub inaczej: 105NWrAs). Ponieważ konstrukcja ta sprawdziła się w liniowej eksploatacji, pojawił się pomysł aby oprzeć na niej zupełnie nowe tramwaje, tak też narodziła się idea zbudowania tramwaju 204WrAs.

Wnętrze



W wagonach 204WrAs wprowadzono zmieniony w stosunku do konstrukcji z rodziny 105N pulpit motorniczego, ręczny zadajnik jazdy, szersze drzwi, okna wklejane, burty pionowe i obudowane wózki. W dodatku pojazdy mają więcej miejsca dla wózków dziecięcych w przedziale pasażerskim oraz dodatkowe poręcze, co ułatwia podróż. Drzwi mogą być otwierane przez motorniczego z pulpitu lub przez pasażera za pomocą przycisków, o ich zamykaniu informuje sygnał ostrzegawczy. Z reguły na przystanku drzwi otwierają pasażerowie, motorniczowie stosunkowo rzadko korzystają z możliwości otwarcia wybranych lub wszystkich drzwi z poziomu pulpitu. Wnętrze wagonów jest ogrzewane poprzez dmuchawy umieszczone pod siedzeniami. Tramwaje wyposażono w połówkowe pantografy OTK-2 i pomarańczowe wyświetlacze diodowe zewnętrzne, oraz czerwone wyświetlacze wewnętrzne zamontowane pod sufitem w przedniej części wagonu. Podobnie jak w modernizowanych przez Protram składach rodziny 105N, nad ostatnimi drzwiami wagonów doczepnych zamontowano lampę oświetlającą peron przystankowy w godzinach wieczornych.

Przebieg jazdy



Tramwaje 204WrAs są stosunkowo ciche. Ruszają z przystanku płynnie i szybko się rozpędzają. Zarówno procesowi ruszania, jak i hamowania elektrodynamicznego towarzyszy charakterystyczny cichy pisk pochodzący z układu rozruchowego, jednak z uwagi na wysokie częstotliwości składowe z górnego progu ludzkiego zakresu słyszenia, nie jest on dokuczliwy dla ludzkiego ucha. Hamowanie elektrodynamiczne wykorzystywane jest tylko wówczas, gdy nie wymaga to nagłego zatrzymania się tramwaju – podczas dojeżdżania do przystanku, skrzyżowania z sygnalizacją świetlną lub stopniowego zbliżania się do innego tramwaju stojącego na torach. Gdy bezpieczeństwo wymusza natychmiastowe zatrzymanie rozpędzonego składu, wówczas motorniczy stosuje hamulce szynowe i wtedy nie jest możliwe odzyskanie energii mechanicznej rozpędzonego pojazdu w postaci elektrycznej. Podobnie przebieg jazdy wygląda we wspomnianej wcześniej modernizacji 105NWrMp.

Eksploatacja we Wrocławiu



Eksploatacja tych tramwajów we Wrocławiu nie jest jednak tak bezproblemowa jakby się mogło wydawać. Pierwsze dwa z wyprodukowanych składów posiadały fabryczną wadę wózków jezdnych, w efekcie której po wielu miesiącach jazdy uległy one zużyciu i tramwaje przez pewien czas były wyłączone z ruchu liniowego. Usterki pierwszych wagonów przyczyniły się jednak do poprawienia konstrukcji kolejnych 204WrAs już na etapie ich produkcji.

Krótkie rozszyfrowanie nazwy to: Wr - dla Wrocławia, As - asynchroniczne silniki trakcyjne. Do tej pory tramwaje typu 204 WrAs nie trafiły na stałe do innych miast niż ich rodzimy Wrocław. Wagony otrzymały numery taborowe w zakresie 2601-2608, liczby parzyste przypadły pierwszym wagonom składu z klimatyzowaną kabiną motorniczego. Pozbawionym kabiny doczepom przydzielono numery nieparzyste. 204WrAs jeżdżą wyłącznie w zestawach dwu-wagonowych. W połowie lutego 2008 do eksploatacji wszedł piąty skład tego typu, który otrzymał numery 2610+2609, pod koniec tego samego miesiąca zadebiutował też szósty i jak na razie ostatni wyprodukowany skład 204WrAs - 2612+2611. Tramwaje te stacjonują w wrocławskiej zajezdni IV (Borek). Spotkać je można praktycznie na wszystkich liniach obsługiwanych taborem dwu-wagonowym przez tę zajezdnię. Przeważnie obsługują pojedyncze brygady linii 2, 17 i 11. Obecnie wszystkie 12 wagonów posiada reklamy całopojazowe.

Niestety z powodu braku monitoringu, w pierwszych doczepach 204WrAsD daje się już zauważyć liczne ślady dewastacji wnętrza.
na podstawie danych Protram-u oraz Wikipedii
opracował: Mariusz Belko

na podstawie: Fotogaleria Transportowa TWB, Informator Komunikacja Miejska we Wrocławiu , Wrocławskie Forum Komunikacyjne i obserwacji własnych o eksploatacji we Wrocławiu
uzupełnił Łukasz Faluta