Encyklopedia

Solaris Urbino 15

dodane przez mike_1994; zmodyfikowane przez man

29.01.2020
dodano informacje o modelu do roku 2018 man
18.10.2008
Dodano informacje nt. eksploatacji autobusów w Warszawie mike_1994

Solaris Urbino 15 to trzyosiowy 15-metrowy autobus miejski klasy MEGA, który był produkowany w latach 2000–2018. W latach 2000–2002 powstawały wozy I generacji, która została zastąpiona przez II w 2002, a pojazdy generacji III produkowano od 2005 do 2018 roku

Konstrukcja


Szkielet autobusu wykonany był z blachy nierdzewnej oraz tworzyw sztucznych. Na wszystkich osiach zamontowane były hamulce tarczowe. W standardzie znajdował się również hamulec postojowy, EBS. Układ kierowniczy to ZF Servocom 8098, kierownica posiadała regulację pochylenia i wysokości z pneumatyczną blokadą położenia jej. Szerokość wszystkich drzwi wynosiła 1350mm. Drzwi posiadały  układ zabezpieczający przed przyciśnięciem pasażera i blokadę uniemożliwiającą otworzenie drzwi podczas jazdy. W autobusie przy drugich drzwiach montowano ręczną rampę dla wózków inwalidzkich. Przy przyklęku podłoga znajdowała się na wysokości 75mm.

Ogrzewanie przedziału pasażerskiego odbywało się poprzez grzejniki konwektorowe i trzy dwustopniowe dmuchawy. Wszystko sterowane było z kabiny kierowcy.

Był to jeden z nielicznych autobusów 15-metrowych produkowanych w Europie, obok MAN-a NL313-15 oraz Mercedesa-Benz O530L.

Solarisy Urbino 15 w Warszawie


Pierwsze trzy sztuki "desek" otrzymano w 1999 roku przy zakupie ostatniej partii Neoplanów N4020. Przydzielone zostały do zajezdni R-6 Stalowa z numerami 6962 - 6964.

zdjęcie
Warszawski SU15 na linii 102 mknie ulicami Pragi-Północ
zbyt mało ocen, aby obliczyć średnią
W 2001 roku został ogłoszony przetarg na dostawę 165 autobusów 15-metrowych. W konkursie zwyciężył Solaris. Pojazdy sukcesywnie były dostarczane od marca 2001 do maja 2002 roku. Różnice pomiędzy trzema pierwszymi pojazdami to większa ilość siedzeń na poziomie podłogi i mniejsza ilość uchylnych okien. Pojazdy o numerach 8021 i 8022 otrzymały silniki DAF PE228C z normą Euro 3. Aby zachować numerację, Solarisy Urbino 15 z 1999 roku (6962, 6963 i 6964) przenumerowane zostały na kolejno 8601, 8602 oraz 8603.

Podczas dostaw każda z ówczesnych siedmiu zajezdni otrzymała od 21 do 33 Urbino 15. W czasie eksploatacji zaszło wiele przenumerowań. Na przełomie 2005 i 2006 roku Solarisy rozdzielono pomiędzy zakłady R-7 Woronicza oraz R-10 Ostrobramska. W 2007 roku autobusy ponownie zagościły na Kleszczowej i Stalowej. 


W 2000 roku ówczesna spółka Rapid-Bus, później jako Connex a następnie jako Veolia Transport, zakupiła 44 sztuki tych autobusów do obsługi warszawskich linii. Autobusy otrzymały numerację w zakresie A016-A059. Główną różnicą pomiędzy autobusami z MZA Warszawa, a Veolia Transport było malowanie – zamiast koloru czerwonego zastosowano wiśniowy, oraz inny odcień żółtego. Po zakończeniu umowy na obsługę linii ZTM Warszawa, autobusom ze względu na ich stan techniczny, który pozostawiał wiele do życzenia, ciężko było znaleźć nowych nabywców. Kilka z nich miało pożary silnika oraz inne mniejsze lub większe awarie.


Warsaw Airport Services


W 2007 roku do pojazdów przewożących pasażerów na lotnisku im. Fryderyka Chopina w Warszawie dołączył Solaris Urbino 15. Dostał numer 1010. Z cech charakterystycznych możemy wyróżnić białe malowanie z różowym pasem podokiennym, klimatyzację przestrzeni pasażerskiej, białe felgi na kołach oraz pomarańczowe lampy ostrzegawcze ("koguty") znajdujące się na przedniej i tylnej części dachu.

MPK Legnica

Ostatnie wozy wyprodukowane jako Solarisy Urbino 15 trafiły w 2018 roku do przedsiębiorstwa MPK Legnica w liczbie czterech sztuk. 

na podstawie: Wikipedia.pl, Solaris Bus&Coach, Przegubowiec, Fotogalerii Transportowej TWB
opracował: Michał Pilaszkiewicz

aktualizacja: man