Encyklopedia

description FPS-HCP 118N

dodane 18.06.2007, godz. 17:21 przez zdjęcie profilowe użytkownika mike_1994 mike_1994; zmodyfikowane 25.01.2009, godz. 21:29 przez zdjęcie profilowe użytkownika mike_1994 mike_1994

25.01.2009
Dodano informacje o szczegółach eksploatacji wagonu przez MPK Poznań oraz dodano informacje nt. systemu informacji pasażerskiej oraz malowania zdjęcie profilowe użytkownika mike_1994 mike_1994
21.12.2008
Dodano informacje o eksploatacji wagonu zdjęcie profilowe użytkownika mike_1994 mike_1994
9 sierpnia 2005 roku Tramwaje Warszawskie ogłosiły przetarg na dostarczenie 15 przegubowych, niskopodłogowych (min. 60% długości tramwaju) wagonów o długości od 28 do 33 metrów. Przetarg obejmował również aby tramwaj posiadał impulsowy układ rozruchu (podobny do zastosowanego w jednym z warszawskich 116Na/1), napęd poprzez asynchroniczne silniki prądu przemiennego oraz dodatkowym specjalistycznym wyposażeniem i pakietem naprawczym. Jedną z firm, która złożyła swoja ofertę w Tramwajach Warszawskich była Fabryka Pojazdów Szynowych "Cegielski" z Poznania. Fabryka nie wygrała jednak przetargu. Podjęto decyzję o kontynuowaniu projektu, i już na jesień 2006 roku rozpoczęto budowę prototypowego wagonu.

Pierwszy wagon 118N został zaprezentowany 11 czerwca 2007 roku na Międzynarodowych Targach w Poznaniu w barwach Warszawskich.

Sam pojazd pojawił się na deskach kreślarskich już w 2005 roku. Przygotował go specjalny zespół z Instytutu Pojazdów Szynowych "Tabor" z Poznania wraz z FPS i nCart.

Budowa



118N jest trójczłonowym, niskopodłogowym (w 67%) tramwajem o długości 30,6 m opartym na czterech wózkach, w tym dwóch skrajnych napędowych (typ 9NN) i dwóch tocznych (typ 8NN). Wózki napędzające znajdują się pod I i III członem, a toczne pod II członem. Wysokość podłogi wewnątrz waha się między 300 mm a 580 mm. Przy wejściach podłoga wznosi się na 30 cm, w przedsionkach na 36 cm, 44 cm nad wózkami tocznymi oraz 58 cm nad wózkami napędowymi. Wzniesienia przy wózkach tocznych są łagodne i nie wymagają schodków, lecz przy przejściach nad wózkami napędowymi była potrzeba wstawienia jednego schodka. Impulsowy rozruch oparty jest na tranzystorach IGBT. Napęd stanowią cztery asynchroniczne silniki prądu przemiennego, każdy o mocy 95 kW. Tym razem pantograf został umiejscowiony na środkowym członie wagonu. Został on wyprodukowany przez firmę Stemmannn

Wagon może pomieścić 212 osób z czego 80 na miejscach siedzących. Liczba aż tylu miejsc siedzących w układzie 2+2 w większej części wagonu wymusiła zwężenie przejścia w przedziale pasażerskim.

Wszystkie pięć par drzwi składające się ze skrzydeł odskokowo - przesuwnych napędzane jest maszynami drzwiowymi BODE. Pierwsze i ostatnie drzwi zbudowane są z jednego skrzydła o szerokości 70 cm, trzy pozostałe z dwóch skrzydeł o łącznej długości 130 cm. Wszystkie pary drzwi wyposażone są w fotokomórki, które zabezpieczają by nikt nie został zmiażdżony przez zamykające się skrzydła wagonu. W drugich drzwiach wagonu znajduje się ręczna rampa dla wózków inwalidzkich i dziecięcych. Przy drzwiach znajduję też tzw. rzeźnia. We wnętrzu rozmieszczonych jest również 14 agregatów grzewczych znajdujących się pod siedzeniami. W przedziale pasażerskim jest też tzw. wentylacja wymuszona oraz duże przesuwne okna. Kabina motorniczego dodatkowo ma zamontowaną klimatyzację.

System informacji pasażerskiej BUSE w tym wagonie składa się z: kompletu mozaikowych wyświetlaczy zewnętrznych (przód, lewy bok wagonu oraz tył), czerwonych wyświetlaczy diodowych zamontowanych wewnątrz pojazdu (przód pierwszego i drugiego członu, tył trzeciego) oraz głosowego systemu informacji o następnym i obecnym przystanku.

Jako ciekawostkę można podać, że wagon nie posiada lusterek bocznych, ich funkcje pełnią dwie kamery zamontowane na burtach wagonu, przesyłające obraz na dwa ciekłokrystaliczne ekrany, znajdujące się w kabinie motorniczego. Na życzenie klienta zamiast kamer można zamontować standardowe lusterka.

Eksploatacja

Ze względu na warszawski przetarg, jeszcze przed jego zakończeniem wagon nosił na sobie żółto-czerwone barwy oraz wyposażony był w warszawskie kasowniki. Niestety Fabryka Pojazdów Szynowych przegrała przetarg przez co "Puma" kilka miesięcy stała w Poznaniu. Na początku października 2007 roku z zajezdni "Forteczna" w Poznaniu 118N wyjechał na jazdy próbne po stolicy wielkopolski. Kilka dni później produkt FPS-HCP promowany był na targach TRAKO w Gdańsku. 26 paźdzernika 2007 roku "Puma" ponownie wyjechała na nocne jazdy próbne po Poznaniu.

W związku z XVI Finałem Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, 13 stycznia 2008 roku w Poznaniu na trasę linii 16 wyjechały dwa dodatkowe wagony: 102N oraz 118N. "Puma" dotrwała do wieczora, zaliczając kilka drobnych usterek, które szybko zostały usunięte.

Kolejny wyjazd wagonu odbył się w drugiej połowie grudnia 2008 roku, kiedy to "Puma" wyjechała na ulice Poznania już w barwach MPK Poznań oraz z nadanym numerem taborowym 450. Barwy te niech nie będą złudne - tramwaj został wydzierżawiony przez FPS-HCP do MPK Poznań na okres 4 lat. Od góry wagonu po fartuch został oklejony zieloną folią, natomiast dół pozostał w oryginalnym, warszawskim odcieniu żółtego koloru. Wprawne oko dojrzy na wagonie ślady czerwonych elementów "warszawskich", które są dalej pod zieloną folią oraz przy stykach harmonii przegubów z tramwajem.
na postawie: Tramwaje warszawskie, Fotogaleria transportowa TWB, "Nowa Zajezdnia" 04/2007
opracował: Michał Pilaszkiewicz