Encyklopedia

Pragoimex/Aliance TW Team Vario LF2 plus

dodane przez fan004

Vario LF2 plus to zmodernizowana wersja częściowo niskopodłogowych pojazdów Vario LF2 produkowanych przez czeskie konsorcjum Aliance TW Team pod przewodnictwem firmy Pragoimex. Prototyp powstał już w 2009 roku, ale seryjną produkcję na zamówienie słowackiego miasta Koszyce rozpoczęto w 2014 roku. Jest to pierwszy całkowicie nowy pojazd z rodziny Vario, jako że poprzednie wersje oparte były na pojazdach Tatry T3 lub K2.

Prezentacja wagonu odbyła się podczas Czech Raildays w 2009 roku. Od jego poprzednika odróżniają go przede wszystkim nowoczesne wózki oznaczane jako „Komfort +”. Dzięki ich zastosowaniu wysokość podłogi w wyższej części pojazdu zmniejszono do 650 mm (o 210 mm mniej niż w wersji LF2). W części niskopodłogowej, która stanowi 43% pojazdu zachowano wysokość 350 mm nad szyną. Nadwozie pojazdu opiera się na trzech wózkach, z których jeden znajduje się pod przegubem łączącym oba człony. Wszystkie osie napędzane są silnikami asynchronicznymi prądu przemiennego typu TAM 1003C/R o mocy 80 kW (w prototypie) lub 70 kW (od 2014 roku). Pozwalają one osiągnąć prędkość 65 km/h.

Obniżenie podłogi spowodowało rezygnację z trzech schodków na rzecz jednego w środkowej częsci pojazdu, co ma korzystny wpływ na płynność wymiany pasażerów. Zmiana ta wymusiła również modyfikację układu siedzeń, których łącznie zamontowano 44 lub 52 (w zależności od wersji). Wśród licznych zmian wizerunku można wymienić nowsze, wygodniejsze siedzenia, poręcze z polerowanej stali nierdzewnej, z zewnątrz zaś nowy typ malowania zaprojektowany przez Františka Pelikána. W prawej burcie znajduje się czworo drzwi wychylno-odskokowych w układzie 2-2-2-2. Ze względu na zastosowanie wózków z ramami po zewnętrznej stronie zestawów kołowych, model LF2 plus posiada również nowe osłony wózków.

Komponenty elektryczne zamontowano na dachu pojazdu. W prototypie z 2009 roku zastosowano wyposażenie TV Europuls firmy Cegelec, natomiast w późniejszych produktach dostarczyła je Škoda. Na dachu pierwszego członu zamontowano połówkowy pantograf przystosowany do pobierania prądu z sieci o napięciu 600 V.

Eksploatacja

Po przedstawieniu prototypu firma czekała pięć lat na kolejne zamówienia. W 2014 roku podpisano przetarg na dostawę 23 pojazdów do słowackiego miasta Koszyce z możliwością rozszerzenia o kolejne 23. W 2015 roku złożono aneks na dalsze 10 sztuk, a w latach 2016–18 na kolejne. Ostatnie przybyły na Słowację w styczniu 2019 roku. Orzymały one numery taborowe #801–#846.

20 i 25 stycznia 2019 roku dwa pojazdy uległy poważnej awarii. W obu przypadkach tarcza hamulcowa rozerwała podłogę i, szczęśliwie nie raniąc żadnego z pasażerów, wbiła się w dach pojazdu. Decyzją sztabu składającego się z przedstawicieli firmy Pragoimex i DPMK (koszycki przewoźnik) oraz burmistrza Jaroslava Polačka tymczasowo wyłączono z eksploatacji wszystkie wagony z rodziny Vario. Specjalna komisja zbadała pojazdy, a producent podjął się koniecznych modernizacji polegających na dodatkowym uszczelnieniu zacisków elektrycznych, modyfikacji oprogramowania sterowania tramwajem oraz montażu dodatkowych osłon ze stali nierdzewnej nad podwoziem. W maju 2019 roku przeprowadzono testy, które pozwoliły na przywrócenie do ruchu pierwszych 12 zmodernizowanych pojazdów. Obecnie wszystkie powróciły już do służby.

na podstawie wikipedia.org, inforail.pl, infotram.pl, webnoviny.sk, wikizero.com
opracował Wojciech Szłapacki ( fan004)