Encyklopedia

description Norymberski tramwaj motorowy serii 1-36

dodane 14.04.2009, godz. 0:06 przez zdjęcie profilowe użytkownika kajetansz kajetansz

Elektryfikacja norymberskiej sieci tramwajowej wymagała dostarczenia tramwajów elektrycznych. Pierwszymi sześcioma elektrycznymi tramwajami były wozy pochodzące z podkolońskiej fabryki Herbrand & Cie. Za wyposażenie elektryczne odpowiedzialna była berlińska firma AEG. Były to małe sześciometrowe tramwaje o 5 oknach po bokach pojazdu. Równolegle do nich również z kolońskiej fabryki herb rand do Norymbergi dostarczono dłuższe wagony. Do Norymbergi oddzielnie dostarczane było pudło i podwozie po czym w zakładach tramwaje były składane.

Tramwaje od początku posiadały oświetlenie zewnętrzne, jak i lampy olejne służące do podświetlania trasy. Na tylnej platformie znajdowała się czerwona bądź zielona lampa olejna. Przy hamulcu tramwaje te nie posiadały hamulca awaryjnego, który został zamontowany po ich przebudowie w latach 1899 – 1900, jednak mógł on być jedynie używany w sytuacjach awaryjnych. W latach 1896 – 1897 tramwaje otrzymały ogrzewanie, oraz zastąpiono lampy olejne elektrycznymi. W 1904 roku tramwaje otrzymały elektryczne oświetlenie wewnętrzne.

Tramwaje te posiadały rolkowy odbierak prądu na dachu. Prąd pobierany z Siecie zasilał początkowo jeden silnik VNB 125 o mocy 15 kW napędzany prądem o napięciu 500 Voltów, a po przebudowie większości tramwajów w latach 1899 – 1901 dwóch o jednakowej mocy. Było to spowodowane licznymi podjazdami w Norymberdze, gdzie te tramwaje musiały sobie Radzic wraz z doczepionymi do nich wozami doczepnymi. Po tej przebudowie tramwajom również zamknięto obie platformy, przez co uchroniono motorniczego przed warunkami atmosferycznymi. Dodatkowo niebiesko-żółte malowanie zostało zastąpione przez oliwkowozielono-beżowe barwy.

Tramwaje te kursowały na trasie z Norymbergi do Fürth do 1900 roku, kiedy to zostały wyparte przez nowsze wozy serii 100 – 140. Od tego momentu kursowały one jedynie w obrębie Norymbergi. W 1913 roku rolkowy odbierak prądu został wyparty przez pantograf lirowy. Powoli tramwaje te rozpoczęły zasilanie floty tramwajów gospodarczych. Ostatnie 5 tramwajów zostało wycofanych z eksploatacji w 1926 roku, a ostatnie wozy robocze kursowały na ulicach Norymbergi do końca lat 50-tych XX wieku.
na podstawie:
Binder Robert, Wentzel Ernst „Der Stadtverkehr in Nürnberg und Fürth von 1881 bis 1981”, VAG Verkehr-Aktiengesellschaft, Nürnberg 1988
Höltge Dieter, Kochems Michael “Straßen- und Stadtbahnen in Deutschland Band 10: Bayern”, EK—Verlag GmbH, Freiburg 2006
Neuer Andreas, Pickl Peter, Wentzel Ernst “Die Nürnberg-Fürther Straßenbahn im Wandel der Zeiten. Ein Streifzug durch das Historische Straßenbahndepot St. Peter”, Freunde der Nürnberg-Fürther Straßenbahn e. V.”, Nürnberg 2005
opracował Kajetan Szmuciński