| Aktualizacje | pokaż szczegóły » | | 09.03.2007 | Dodano zdjęcie zajezdni. [aktualizacja dokonana przez –– mkubien] | | 21.08.2009 | Dodano informacje o działalności zajezdni na przestrzeni lat [aktualizacja dokonana przez –– jas59] | | 21.03.2010 | Dodano informacje o projektach modernizacji zajezdni z 1958 i 1968 roku [aktualizacja dokonana przez –– jas59] | | 27.03.2010 | Uaktualniono strukturę taborową. [aktualizacja dokonana przez –– X] |
|
| Więcej informacji... | Tramwaje Szczecińskie Zajezdnia Tramwajowa Golęcin ul. Wiszesława 18 Szczecin | |  Widok na zajezdnię Golęcin 1024x702; 175 KB | Najstarsza eksploatowana jeszcze zajezdnia wybudowana została w 1898 roku poza granicami ówczesnego Szczecina. Była pierwszą bazą ery elektrycznej i zastąpiła położoną nieco na południe zajezdnię konną przy ulicy Dębogórskiej. Szybko rosnąca liczba wagonów wymusiła rozbudowę zajezdni, której dokonano w 1907 roku (dobudowując hale, w której znajdują się dwa tory postojowe (nr 8 i 12), trzy kanały rewizyjne (9 - 11), oraz przy peronie 12 pomieszczenia sanitarne i warsztatowe) i ponownie w 1926.
W 1945 roku, w wyniku działań wojennych na jakiś czas odcięta została od reszty sieci. Komunikacja miejska kursowała ze strony Śródmieścia i Golęcina do mostu (ulica Druckiego - Lubeckiego) z powodu zawalonych przęseł wiaduktu, które leżały na dnie doliny. Z jednej strony doliny dojeżdżała linia tramwajowa "7", a z drugiej strony linia "6". Pasażerowie w związku z tym musieli się przesiadać, schodząć po prowizorycznych schodach pod ruinami zwalonego wiaduktu i ponownym wspinaniu się po skarpie w górę. Dodatkowo brak oświetlenia sprzyjał napadom w tym miejscu, które na długo zyskało w świadomości ludzi to złowieszcze miano "Dolina śmierci". Wiadukt wybudowano prawdopodobnie w latach 1890 - 1900 (brak danych technicznych w archiwum).
Założenia projektowe z lat 1958/59 i 1968 – rozbudowa i modernizacja - opis stanu istniejącego
Zajezdnia tramwajowa na Golęcinie jak wspomniano wyżej została zbudowana w 1898 roku. Powierzchnia zajezdni wynosi 0,620 ha z czego 0,420 ha zajmuje budynek główny. Budynek główny składa się z dwu hal taborowych: ● 1 hala ma 7 torów o długości 95 metrów i szerokości między osiami torów 3 metry, ● 2 hala ma 5 torów o długości 70 metrów i szerokości 3,4 metra między osiami torów.
Maksymalna pojemność hal, to 79 wagonów typu N /49+30/. Na 6 torach są kanały rewizyjne. Od strony północnej i wschodniej do hal przylegają niższe przybudówki, w których mieszczą się warsztaty pomocnicze, podstacja trakcyjna, pomieszczenia socjalne, ponadto skład i suszarnia piasku oraz skład soli. Zajezdnia jest typu czołowego, wszystkie tory kończą się w halach ślepo, przed przybudówkami. Brak jest urządzeń do mycia wagonów, przyległe pomieszczenia warsztatowe i pomocnicze zbyt małe o niedostatecznym wyposażeniu. Budynek nie ma centralnego ogrzewania.
W planach MPK nie przewidywano likwidacji zajezdni w związku z tym wystąpiła konieczność jej modernizacji i przystosowanie do nowoczesnych przeglądów i napraw i poprawienia warunków pracy pracowników. Projekt nie przewidywał modernizacji budynku administracyjnego, dyspozytorni, który znajduje się na wjeździe do zajezdni.
Warunki terenowe nie pozwalają na przerobienie obecnego układu czołowego na przelotowy. Modernizacja układu torowego mogła być przeprowadzona tylko częściowo, tory do nowej hali przeglądowej chciano zaprojektować jako przelotową z wyjazdem w stronę ulicy Świętojańskiej i włączeniem się do istniejących torów na ulicy Wiszesława. Skręt w kierunku północnym omijałby nowobudowaną stację paliw. Orientacyjne koszty modernizacji przewidywano na sumę 7,5 mln złotych wg ówczesnych cen.
Po przeprowadzonej modernizacji zajezdnia osiągnęłaby pojemność do 98 wagonów typu N. Tak w skrócie widział modernizację i rozbudowę projektant w styczniu 1959 roku z Biura Projektów Budownictwa Komunalnego z Warszawy pan mgr inż. J. Mitraszewski.
Następnym opracowaniem na modernizację i rozbudowę zajezdni Golęcin był projekt Biura Projektów Budownictwa Komunalnego ze Szczecina z ulicy Dworcowej z końca grudnia 1967 roku, które to opracowanie było powtórzeniem tego z 1958 roku.
31 października 1979 roku oddano do użytku wybudowany tor odstawczy. Długość pojedyńczego toru wynosiła 467 metrów bieżących. Oddanie do eksploatacji toru usprawniło ekspedycję składów tramwajowych na linie.
Po wojnie aż do 1991 roku stacjonowały tu wyłącznie wagony dwuosiowe kiedy otrzymał z zajezdni Pogodno pierwsze wagony 105N oraz 105Na. Kolejne zakupione zostały w Gorzowie Wielkopolskim. W 1994 roku dotarły na Golęcin również 2 jedyne w Polsce wagony 105Np, a w 2001 roku 6 wagonów 105N2k/2000.
Ostatnią inwestycją była budowa od strony zachodniej w 1992 roku - hali i stanowisk naprawczych na dobudowanych wcześniej torach (kanały A i B), w której przeprowadza się przeglądy wagonów. Tam też umiejscowione jest stanowisko do podnoszenia wagonów. Natomiast w północnej części obiektu znajdują się pomieszczenia warsztatowe i magazynowe.
Obiekt na Golęcinie jest zajezdnią typu czołowego, gdzie manewry wykonywane przy wjazdach i wyjazdach taboru odbywają się na ulicy o dużym natężeniu ruchu, co jest bardzo kłopotliwe i komplikuje niekiedy wszelkie manewry na niej. W związku z tym trzeba mieć bardzo napiętą uwagę.
Od 1996 roku na Golęcinie stacjonują także wagony GT6, które zastąpiły wagony typu N.
W 2001 roku na stan zajezdni przyjęto 6 nowych wagonów 105N2K/S/2000. Po przyjęciu w 2004 roku części wagonów z likwidowanej zajezdni Niemierzyn na stanie Golęcina znajdowały się 73 jednostki taborowe w tym: Na przełomie października i listopada 2004 roku w zajezdni Golęcin montowano w tramwajach autokomputery SRG 3000P wraz z modułami sterującymi pracą tego urządzenia zakupione przez firmę w R&G Mielec. Montaż autokomputerów w wagonach tramwajowych współgrał z instalacją w zajezdni serwera komunikacyjnego, modemu radiowego wraz z zasilaniem sieciowym, instalacji antenowej (zainstalowano 2 anteny o zasięgu 50 metrów), wraz z systemem awaryjnego podtrzymania zasilania. Podsystem wymiany informacji zapewnia bezprzewodową dwukierunkową wymianę danych pomiędzy zakładową siecią komputerową, a autokomputerami zainstalowanymi w tramwajach. Transmisja danych odbywa się automatycznie (bezobsługowo) w momencie pojawienia się pojazdu w zasiegu systemu. System nie byłby w pełni sprawny, gdyby nie współpracował z systemem zarządzającym komunikacją miejską "Municom".
W latach 2004 - 2007 przeprowadzono wymianę świetlików dachu w nowej hali, wymieniono na ulicy Wiszesława przed zajezdnią zwykłe zwrotnice na podgrzewane, co ułatwia pracę pilotom i manewrowym, szczególnie w czasie zimy. Przeprowadzano również we własnym zakresie wymianę szyb ze szkła zbrojonego na poliwenglan komórkowy we wszystkich oknach hal remontowo-naprawczych. Zabezpieczenie przed wandalami. Przystosowano niewykorzystywane pomieszczenia po magazynie i suszarni piasku, kuźni i stolarni dla potrzeb warsztatowych elektronika, mechanika precyzyjnego i ślusarzy.
Wykonano prace remontowo-malarskie we wszystkich pomieszczeniach sanitarnych, socjalnych, administracyjnych, warsztatowych i halach remontowo-naprawczych. Odnowiono w nowej hali łaźnie, pomieszczenia socjalne, sanitarne jak również w kanałach rewizyjnych wyłożono ściany glazurą i terakotą. Naprawiono i konserwowano poszycia dachowe hal i budynku administracyjnego.
Struktura taboru (stan na 27.03.2010):- wagony typu 105N z lat 1975-1978 - 26 sztuk
- wagony typu 105Na z lat 1981-1992 - 30 sztuk
- wagony typu 105Ng/S z roku 2001 - 4 sztuki
- wagony typu 105N2K/S/2000 z roku 2001 - 8 sztuk (w tym dwie doczepy).
- wagony Tatra T6A2D z lat 1988- 1991 - 10 sztuk
Razem w zajezdni Golęcin stacjonuje 78 wagonów.
Zajezdnia obsługuje linie 5, 6, 6bis (zlikwidowana), 8, 11 i 12.
13 marca 2008 roku przyjechały z zajezdni Pogodno 2 wagony Tatra T6A2D, które wciągnięto na stan posiadania Golęcina. Nadano im numery taborowe 301, 302, ale wycofano się z tej numeracji i nadano numery 1201 i 1202 (BVG Berlin 5191 i 5213). Wycofano się również z pierwotnej koncepcji nadania im numerów likwidowanych "helmutów".
 To hasło jest dostępne na
licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Na tych samych warunkach 2.5 Polska. Udostępnienie na licencji Creative Commons obejmuje treść hasła i (o ile nie zaznaczono inaczej) nie dotyczy załączonych ilustracji.
|